Çocuklarda Özgüven
Çocuğunuzun hayatta başarılı olmasının ön koşullarından biri kendine güvenli bir birey olarak yetişmesidir. Oysa kızgınlık anında söylenen sözler, verilen olumsuz tepkiler özgüven gelişimini engeller.
Çocuklar okul çağına geldiklerinde özsaygı duygusu da gelişmiş olur. Özsaygısı gelişmiş bir çocuk yeni şeyler denemek, arkadaş edinmek ve genel anlamda başarılı olmak için özgüvene sahip olur. Özsaygısı fazla gelişmemiş bir çocuksa bu alanlarda zorluk çeker ve daha çok yardıma ihtiyaç duyar.
Çocuğunuza nasıl güven aşılayabilirsiniz?
Çocuğunuzun kendine güven duygusu geliştirmesinde size büyük görev düşüyor. Bunun çocuğunuzun tüm hayatını etkileyeceğini düşünerek şu ipuçlarından faydalanabilirsiniz:
· Çocuğunuza inanın ve bunu gösterin. Kendisinin değerli ve herkesçe sevilebilecek biri olduğunu anlamasını sağlayın.
· Onu övün ve olumlu davranışlarına olumlu tepkiler verin. Çocuğunuz değerini ve başarılarını sizin onun hakkında ne düşündüğünüzle ölçer. “Aferin, bu zor bir işti ve sen bunu başardın.” gibi sözler genç kulaklara müzik gibi gelir. Ayrıca çocuğunuzla konuşurken hata yapmanın normal olduğunu, herkesin hata yapabileceğiniz ve bunun büyümenin bir parçası olduğunu da söyleyin. Fazla eleştirel olmaktan kaçının. Bu, özgüvene zarar verir.
· Onu dinlediğinizi belli edin. Çocuğunuzun anlattıklarını dikkatle dinleyin, anladığınızdan emin olmak için duyduklarınızı tekrarlayın ve çocuğunuzun anlatmaya devam etmesini sağlamak için olumlu tepkiler verin.
· Çocuğunuzun duygularını anladığınızı gösterin ve onun bu duyguları sözel olarak ifade etmesine yardımcı olun.
· Davranışları eleştirin, çocuğunuzu değil. Bu tuzağa düşmek çok kolaydır ama çok fazla eleştiri, çocuğunuzun kendisini kötü biri olarak görmesine ve kendi aptallığı ya da yaramazlığı nedeniyle kötü şeylere sebep olduğunu düşünmesine yol açar.
· Çocuğunuzun güçlü olduğu yanlarına odaklanın, zayıf olduklarına değil.
· Size sıkıcı gelse bile, çocuğunuzun ilgi alanlarına saygı duyun. Arkadaşlarıyla ve okulda yaptıklarıya samimi bir şekilde ilgilenin. Dinlediğinizi göstermek için yorum yapın.
· Çocuğunuzun samimi olarak yansıttığı korku ve güvensizlikleri
· Bağımsız olması konusunda destek verin. Çocuğunuzu yeni şeyler denemesi için yüreklendirin. Bir işi başarmak özgüvenini arttırır ve bazen de yaptığı hatalar sayesinde yepyeni şeyler öğrenir.
· Çocuğunuzla beraber gülün, ona karşı değil.
· Çocuğunuzun başarılarına odaklanın. Bu yüzme, müzik, resim ya da başka şeyler olabilir. Hatalarına, başarısızlıklarına odaklanmayın.
· Çocuğunuz yetersiz olduğu alanların ve neleri yapamayacağının gayet farkındadır.
Kızgınlık anında insan düşünmeden konuşabilir. “Saçmalama, aptallaşma, amma da beceriksizsin.” gibi olumsuz cümleler sarfedebilir. Oysa çocuğunuz bunları ciddiye alır. Bu da özgüveninin gelişimini olumsuz etkiler. Hatta kendiniz hakkında söylediğiniz olumsuz şeyler bile çocuğunuzun güvenini etkileyebilir; çünkü çocuklar yetişkinleri taklit etme eğilimindedir. “İşte bir dakika daha duramayacağım.”, “Artık bu baskıya dayanamıyorum” gibi sözler, çocuğunuzda sizin hayatın zorluklarıyla başedemeyeceğinize dair bir düşünce uyandırarak gene özgüvenini etkileyebilir. Bu nedenle konuşmadan önce iyice düşünün ve sözcüklerinizi dikkatli seçin.Aşağıdakilerin hepsi çocuğunuzun güvenini olumsuz etkileyebilir:
· Ona onu sevmediğinizi söylemeniz
· “Aptal” gibi sözcükler kullanarak sürekli eleştirmeniz
· Hiç doğmamış olmasını dilemeniz
· Onu aşağılamanız ve ona isimler takmanız
· Çocuğunuzun yaptıkları ve hissettikleriyle sürekli dalga geçmeniz
· Acımasız sataşmalar ve iğneleyici konuşmalar
· Sürekli şikayet etmek
· Öfkeli bir şekilde bağırmak, küfretmek.
Özür dilemeyi bilin
Hiçbirimiz aziz değiliz ve bazen sonradan pişman olacağımız şeyler yapabilir ya da söyleyebiliriz.









çok faydalı hatırlatma ve bilgilerdi çok teşekkür ederim,bu hizmete tüm insanlığın ihtiyacı var duyarlılığınız için tekrar teşekkür ederim,iyi çalışmalar..
merhaba adım elmas;
çocuğum 6 yaşında anasınıfına gidiyor 4 kardesler en küçüğüyle arasında 8 yaş var… küçüklüğünden beri hep üzerine titredik. tam anlamıyla üç yaşında konuşmaya başladı… korktum doktora götürdüm şikayetlerini anlattıktan sonra doktor bana dediki çocuk konuşmaya gerek duymuyo zaten her istediğini yapıyorsunuz dedi… şuan pişmanım ama yine de tek başına bırakamıyorum. ben korumasam ablaları koruyor. oğlum biraz duygusal sürekli ilgi istiyor sanki hep yardım istiyor hala yemeğini bile ben yediriyorum okulda problem yaşıyorurz… okuldaki etkinliklerde soru sorulduğunda tuvalete gitmek istiyor izin verilmediği zaman altına yapıyor… kendi başına bırakamıyorm apartmanda oturduğumuz için pek dışarı çıkamıyor çıktığı zamanda hep yanında biri oluyo evin iki tarafıta cadde olduğu için arabalardan korkuyorum… zaten bize o kadar güveniyor ki karsıdan karsıya gecerken bile sağa sola bakma gereği duymuyor.. kısacası oğlumda özgüvn eksikliği olduğunu düşünüyorm ama ne yapmam gerektiğini bilmiyorum… cevabınız için şimdiden teşekkürler…
Sizinde Yorumunuzu Alalım!
Etiketler
Ölümcül Oyunlar ötesi şarkı 88 Dakika bağkur Boleyn Kızı Bonneville Chiko Düello deli digg emekli eurovizyon feed ferrari final hız harita iller Indiana Jones kolay logo mor otomobil robot rolly rss sınav Sağlık Seo Sex and the City sony Spor ssk star tv türkiye tasarım tema themes tutku vites web Wordpress yarışma Yasak BölgeKategoriler
Arşivler
Bakmak Gerek
Reklam
Ivır Zıvır